:

Býður beislið upp á jafn mikið næmi í ábendingum og beisli með mélum?

Já. Rétt eins og með mélin þá á taumurinn að vera aukaatriði og fætur og sæti aðalatriði við stjórnun hestsins. Þegar mildur þrýstingur er settur á húðina á helming höfuðsins (að stýra) eða um allt höfuðið (stöðva) er það stór ábending fyrir hestinn. Húð hestsins er svo næm að hann finnur flugu setjast á sig, svo léttur þrýstingur á höfuðið er meira en nóg til að fá hann til að svara fljótt og vel. Í Beisli án Méla þarf hesturinn aldrei að óttast sársauka sem leiðir af sér jákvæðari og námsfúsari hest.

Þegar mél eru í munni hestsins er knapinn að hafa áhrif á fleiri staði í munni en hann oft heldur. Mildur þrýstingur fingurs á tauminn setur þrýsting á bein, tannhold, munnvik og tungu. Hesturinn finnur því fyrir óþægindum eða sársauka í hvert skipti sem taumurinn er notaður sem skýrir mörg hegðunarvandamál (sjá á aðalsíðu) því hann vill forðast sársaukann. Sá knapi sem getur auðveldlega stjórnað hesti með mélum án þess að eitt af þessum 100 neikvæðu hegðunarvandamálum birtist má kallast mjög fær reiðmaður, hefur hendur sem hvísla. Samt sem áður er möguleikinn á sársauka enn til staðar, hversu fær sem knapinn er. Með Beisli án Méla þarf knapinn ekki að vera hárnákvæmur í höndunum svo hesturinn skilji og framkvæmi óskir hans mótþróa- eða óttalaust. Því getur það flýtt fyrir árangri í þjálfun og tamningu og breytt lífi margra hesta og knapa.